Τα Αλώνια είναι στο ύψος της Ραψάνης, δέκα λεπτά με τα πόδια από την πλατεία. Γι’ αυτό ο τρύγος τους δεν μένει ποτέ στους έξι μας. Φέτος ήρθαν δύο γείτονες, ο ανιψιός του φούρναρη και ένα ζευγάρι από τη Λάρισα που είχε έρθει για γευσιγνωσία την προηγούμενη μέρα.
Το μεσημέρι φάγαμε κάτω από την καρυδιά: πίτα, τυρί, ντομάτες και το περσινό Αλώνια. Το απόγευμα ζυγίσαμε: λίγο λιγότερο από πέρσι, υγιή σταφύλια, κανένα σάπιο τσαμπί.
